Gece ne renk?

Gel bir renk koyalım bu gecenin adina. Ister yesil de istersen mavi... Bir renge buruyelim bu gece tum hayalleri. Sanki el eleymisiz, sahildeymisiz, gökyüzünün altindaymisiz gibiyse; mavi olsun gecemiz. Deniz gibi. Masmavi. Bir istanbul akşamına gidelim; Besiktas, Kadikoy, Uskudar farketmez. Bir sahil boyu sec. Mavilerin birleştiği yerde olsak yeter. Ya da sarıyı sec bu gece icin. Bozkır cocuguyum ben. Gecesinde ay ışıtsın altin rengi uçsuz bucakligi. Iki kucuk köylü cocugu gibi oturalim düzlüğün tam ortasına.. Ardımızda daglar onumuzde kaçtığımız sehir ve gürültü. Bir yildiz tutalım. Adina biz deriz belki. Beyaz mi seciyorsun bu geceye? Dusle o zaman; bembeyaz bir salıncak! Tahtaları eskimiş, çivileri pasli. Çocukluğumuz gibi olsun bu gece. Belki tadi pamuk sekerle damağımıza yapışmış, belki hic cocuk olamamasiz dimağımızda bir kara delik acmis. Onemi yok, bu gece cocuguz biz o hic sallanmadigimiz salıncakta kahkalarimizla variz. Rengini seçmeni istemem bahane, yer saat onemsiz, kac yasinda oldugumuz ya da birbirimizi ne kadar gec bulduğumuz sacma birer sayi. Biz ister pembe, ister yesil, hatta isterse siyah olsun. Bizim yaşanacak yıllarımız, rengarenk hayallerimiz ve hic bitmeyen ışığımız olsun; simsiyah bir gecede ellerimiz kavuşsun bize yeter! Bir sen bir ben bir rengarenk balonlar misali gökyüzüne uçan guzel hayallerimiz...

15 Agustos 2014/Eskisehir