Sandığı acmalı mi, açmamalı mi?

Birine güvenme fikrini nasil karşılıyorsunuz? Ya birini sevmeyi? Boyle siradan "seni seviyorum"lardan bahsetmiyorum. Dolu dolu söyleyebileceğiniz? Güveni yitirdikten sonrasi cok zor oluyor. Yeniden birine güvenirken insanin aklinda kalbinde hep bir korku. Korkuyu ne kadar içinize alırsanız, yeniden güvenmenizin onune o kadar duvar ormuş sayılırsınız. En yakinim diyebileceğim bir dostum yalnizliktan sizlandigim zamanlarımda beni hep "betty, biri gelecek ve sen gercekten cok mutlu olacaksin. Beni arayip haklıymışsin diyeceksin. Bulustugunuzda masada güller belirecek canim benim" diyerek yatıştırır.. Cok uzun zaman once uzerine 40 kilit vurulmuş bir sandık misali gömdüğüm bir güvenim var. Yeniden kirilacagimi bile bile birine guvenemem ama bazen insanin elinde olmuyor... Bir bakmışsiniz olmus... Ve evet kotu haber; kalbiniz daha kotu kirilabilir! En kotusu de ilkinde sag cikmis olabilirsiniz ama ikincisinde oldurebilir!..