31 Ekim 2012

Bir gun gidecegini dusunup kahrolmak kadar aci bir hissiyat daha olamaz. O yokken vardin ama o gittikten sonraki seni taniyamiyorsun... "Sonsuza Dek!" ne kadar agir bir itham farkinda bile degiliz. Yolun sonuna vardiginda yani her sey karardiginda sen kendini derin bir uyku icine atarken geride biraktigin kendi sonsuzluguna yuruyor olacak.. Bunu dusunmek simsicak bir agustos aksaminda usuyerek gozlerini kapatmak demek. Bunu dusunmek aslinda dusunmene gerek kalmayan kacinilmaz son demek! Onu cok sevseniz bile ellerinizi birakmasina asla mani olamazsiniz. Belki sizin gozlerinizden coktan kopartti gozlerini... Saatinizin tik taklari kadar belirgin ama sadece biz duyamiyoruz. Yakin ama bir o kadar uzak...