8 Kasim 2012

Gidenlerin ardindan gozyasi dokmek sadece yeni gelenlere yer acmayi zorlastirir... Belkide yeni birine gerek yok belki boyle de mutlu olunabilir diye dusunmekse aptallik. Elbet hayati paylasacagimiz birileri olacak elbette ki birileri ellerimizi birakmamacasina tutacak! Gidene belbaglamak neden peki? İste gidenler kalanlar ve gelecekler arasindaki dongudur hayat. Simdi tek dusunulmesi gereken sey; acaba giden beni gercekten hakediyor muydu? Aglamak hickirmak bosuna ve cok faydasiz cunku eger gercekten haketseydi giden damgasini yemezdi! O yuzden gidene hoscakal demeyi bilmek ve artik gittigii icin uzulmemek gerek. Yol uzun elbette aci elbette umitler olacak onemli olan ne kadar dogru oldugunu bilmek. Hic biri icin degmiyor. Bunu ogrenmek ne kadar aci olsada bunu irdeledikten sonraki yol daha az virajli. Ucurumun kenarinda oldugunu dusunen dostlarima sesleniyorum; her ucurum bir yeni yol, onemli olan ne kadar az hasarla dustugunuz!