Merhaba! :)

Merhaba sevgili okurlar! :)

Yillardir hayatta en cok keyif aldigim sey harflerin kagit uzerinde dans edip kelimelerimi bulmasını seyretmekti. Ve hayallerimin en basinda daima yazar olma fikri vardi. Ne ciddiye alınmamaktan korktuğumdan ne de yazılarımı insanlarin okumasından hoşlanmadığımdan bugune kadar onlari kendime sakladım. Bir sebebi yoktu belki bir vakti vardi ve o gun bugunmus! Bundan 2 yil oncesinde yazdigim bir iki satırı okurken bir yazımda artik gercekten yazmaya devam etmem gerektigini anladim; "Yasim cok genc. Yolun belki de ilk donemecini daha donmedim. Belki de hayatima giren herkes gibi yasadigim her seyde birazcik ruya. Kucuksun yasayacaksin daha diyenlere inat daha resit olmamis bir kizin ruhunun sesini okuyorsunuz. Sinirlenip, satirlarima kufredip beni ve yazilarimi bir kenara firlatmis olmaniz bir sey degistirmez. Benim ruhum bagiriyor ya sesinin kimin kulaklarinda cinlayarak hitap ettiginin pek bir onemi yok. Siz okursaniz siz beni duyarsiniz ama ben soyledikten sonra sizin okumuyor olmaniz yada okuyarak ruhunuzda ki sesleri ortaya cikartmaniz sadece sizi ilgilendir" yazmisim. Sonuna dek arkasındayim, siz okumasıniz da ben yazmis olacagim ve dunyanin diger ucunda bir kisinin bile kalbine dokunabilirsem bu benim zaferim olacak! Yillardir kendime sakladiklarimin katrelerimin yeryüzüne düşme vakti geldi sanirim... Ve perde...